
مردی
به همسرش گفت: برو خدمت حضرت فاطمه زهرا (س) از او بپرس آیا من از شیعیان
شما هستم یا نه؟ آن زن خدمت حضرت زهرا (س) رسید و مطلب را پرسید و حضرت
فاطمه (س) فرمود: به همسرت بگو اگر آنچه را که دستور دادهایم به جا آوری و
از آنچه که نهی نمودهایم دوری جویی از شیعیان ما هستی وگرنه شیعه ما
نیستی.
زن
به منزل برگشت و فرمایش حضرت زهرا (س) را برای همسرش نقل کرد. مرد با
شنیدن جواب حضرت سخت ناراحت شد و فریاد کشید: وای بر من چگونه ممکن است
انسان به گناه و خطا آلوده نباشد؟ بنابراین من همیشه در آتش جهنم خواهم
سوخت. زیرا هرکس از شیعیان ایشان نباشد همیشه در جهنم خواهد بود.
زن
بار دیگر محضر فاطمه (س) رسید و ناراحتی و سخنان همسرش را نزد آن حضرت
بازگو کرد. حضرت زهرا (س) فرمود: به همسرت بگو؛ آن طور که فکر میکنی نیست
چرا اینکه شیعیان ما بهترین اهل بهشتند. ولی هرکس ما را و دوستان ما را
دوست بدارد، دشمن دشمنان ما باشد و نیز دل و زبان او تسلیم ما شود ولی در
عمل با اوامر و نواهی ما مخالفت کرده و مرتکب گناه شود گرچه شیعیان واقعی
ما نیست، اما در عین حال او نیز در بهشت خواهد بود، و منتهی پس از پاک شدن
گناه.
آری
به این طریق است که به گرفتاریهای (دنیوی) و یا به شکنجه و مشکلات صحنه
قیامت و یا سرانجام در طبقه اول دوزخ کیفر دیده و پس از پاک شدن از
آلودگیهای گناه به خاطر ما از جهنم نجات یافته و در بهشت و در جوار رحمت
ما منزل میگیرد.
منبع:بحار الانوار، ج ۶۸، ص ۱۵۵